Ψωμί χωρίς ζύμωμα!

Κι όμως, γίνεται, και το αποτέλεσμα είναι ένα ψωμάκι πεντανόστιμο, χωρίς τον κόπο του ζυμώματος.

Η mama κι εγώ έχουμε κάνει πολλές προσπάθειες στο παρελθόν να πετύχουμε ωραίο, σπιτικό ψωμί.

Τον Φλεβάρη που μας πέρασε ήμουν στη φάση που έκανα κάμποσες δοκιμές για να πετύχω το “άγριο προζύμι” και μια ικανοποιητική εκδοχή του άρτου ημών του επιούσιου. Κάποιες απ’ αυτές δούλεψαν, αλλά και πάλι δεν ήμουν απολύτως ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα.

Η mama όμως, ως αποφασιστικός χαρακτήρας που δεν το βάζει εύκολα κάτω, το πήγε ένα βήμα παραπέρα. Τελειοποίησε και δημοσίευσε μια συνταγή για σπιτικό, ζυμωτό ψωμί χωρίς ζύμωμα.

Αυτό το χωρίς ήταν που έκανε το κλικ, κι αποφάσισα να το δοκιμάσω χτες. Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό. Ένα εξαιρετικό, μοσχομυριστό, γευστικό ψωμάκι που πήρε τρεις ωρίτσες πάνω-κάτω να γίνει, δεν χρειάστηκε ζύμωμα, είχε ωραία κόρα και χορταστική, ελαστική ψίχα που σε τίποτα δε θυμίζει τους “αφρούς” που βρίσκεις στα φουρνάρικα και σε κάνουν ν’ αναρωτιέσαι αν τρως ψωμί ή σφουγγάρι.

Για να το κάνετε κι εσείς, ακολουθήστε τις κατατοπιστικότητες οδηγίες εδώ  στο μπλογκ της mama,οι οποίες συνοδεύονται με εξίσου βοηθητικές φωτογραφίες.

Κι όποιοι διαβάζοντας τη συνταγή νομίσουν ότι είναι μπελαλίδικη, ή όσοι την κάνουν αντικρούσουν ότι έχει κάμποσο ζύμωμα, ένα έχω να τους πω: δεν έχουν ζυμώσει ποτέ πραγματικά ψωμί αν αυτό τους φάνηκε ζύμωμα.

Ιδού και τα καρβελάκια μου λίγο πριν φουρνιστούν:

no_knead_bread_loafs

Και μόλις βγήκαν καμαρωτά-καμαρωτά απ’ το φούρνο:

no_knead_bread_fresh_from_the_oven

Μικρές δικές μου παραλλαγές και παρατηρήσεις:

Όπως αναφέρει κι η mama στο post της, μπορεί να χρειαστείτε περισσότερο νερό ή περισσότερο αλεύρι, αυτό θα το δείτε στην πορεία.

Στη δική μου περίπτωση χρειάστηκε να προσθέσω λίγο χλιαρό νερό στην αρχή, και μου τράβηξε λίγο ακόμη αλεύρι όσο το δίπλωνα. Δεν μέτρησα με ακρίβεια το πόσο, αλλά δεν έχει και σημασία. Οι ποσότητες θ’ αλλάξουν ανά περίσταση, ανάλογα τα αλεύρια, τις θερμοκρασίες κλπ.

Επίσης στο χλιαρό νερό της συνταγής πρόσθεσα και μια κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο.

Πριν το φουρνίσω κι αφού το είχα χαράξει, πασπάλισα τα καρβελάκια με παπαρουνόσπορο, βότανα Προβηγκίας και λίγο χοντρό αλάτι. Καθώς μου είχε περισσέψει λίγη ζύμη, έφτιαξα κι ένα μικρό ψωμάκι γεμιστό με λιαστή ντομάτα, ελιές και φέτα, και πρόσθεσα ως μυρωδικά ελάχιστη ρίγανη, και λίγο σκόρδο σε σκόνη. Το καταβροχθίσαμε ενώ ήταν ακόμη ζεστό! (φυσικά πήραν το κέρασμά τους επίσης ο Κανέλλος, ο Τσίκος και η Λούνα καθώς και ο Ρωμαίος που μας είχε κάνει την τιμή να έρθει για επίσκεψη).

Μου πήρε κοντά στα 50 λεπτά ψήσιμο, αλλά και σ’ αυτό παίζει ρόλο ο φούρνος σας. Οπωσδήποτε ελέγξτε το ψωμάκι σας αφού περάσει ένα μισάωρο, και όχι νωρίτερα.

Καλή επιτυχία!

Advertisements

Cinnabon, η συγχωρεμένη αμαρτία!

Προ καιρού είχα βρεθεί στην Πλατεία Κοραή για ένα ραντεβού. Καθίσαμε στο Cinnabon και ως εκ τούτου, η παρέα μου με κέρασε εκτός από καφέ, κι ένα Cinnabon Classic Roll. Η αλήθεια είναι ότι στραβοκατάπια βλέποντας την τιμή (3,20 για ένα ρολλάκι κανέλας που δε μου πολυγέμισε το μάτι), αλλά εφόσον ήταν κέρασμα δεν μ’ έπαιρνε να κάνω και σχόλια.

Ομολογώ ότι δεν είχε τύχει να βρεθώ στο συγκεκριμένο κατάστημα ως τότε, πράγμα που σημαίνει φυσικά ότι δεν είχα ξαναδοκιμάσει Cinnabon στη ζωή μου. Το κοντινότερο πράγμα που είχα γευτεί ήταν τα κλασσικά ρολλά με κανέλλα και σταφίδα από το φούρνο, γι’ αυτό και αρχικά θεώρησα υπερεκτιμημένο και πανάκριβο το συγκεκριμένο γλυκάκι.

Όμως αμαρτία ομολογουμένη αμαρτία ουκ έστι, κι έτσι λοιπόν ομολογώ και μετανοώ: Ήταν ό,τι ωραιότερο έχω φάει σε γλυκό τον τελευταίαο καιρό, κι όποιος έχει περάσει από εκεί και το έχει δοκιμάσει ξέρει καλά για τι πράγμα μιλάω.

Όπως ήταν αναμενόμενο, με το που επέστρεψα στο σπίτι, βάλθηκα να βρω συνταγή όσο πιο κοντά στην αυθεντική.

Εύκολο; Καθόλου.

Αν κάνετε τον κόπο να ψάξετε online σε ανάλογα site (βάλτε στην αναζήτηση cinnabon copycat recipe), θα δείτε ότι υπάρχουν δεκάδες για να μην πω εκατοντάδες συνταγές που ορκίζονται ότι είναι the real thing, or the closest to the real thing you can get.

Τα βασικά υλικά είναι πάνω-κάτω σε όλες τα ίδια, αλλά ο ένας μάγειρας λέει το τάδε μυστικό, ο άλλος το δείνα, ο παραπέρα επιμένει πως τη διαφορά την κάνει το αλεύρι, ο παρακεί πως για όλα παίζουν ρόλο οι αναλογίες βούτυρου και η υφή της ζύμης… Μύλος δηλαδή.

Μετά από μερικές αποτυχημένες ως ημιαποτυχημένες προσπάθειες να αναπαράγω την απολαυστική γεύση που μου χάρισε το αυθεντικό Cinnabon, έπεσα πάνω σε μια συνταγή και είπα “ίσως εδώ δούμε φως”.

Continue reading

Muffins Πορτοκάλι

Σήμερα έρχεται η αγαπημένη μου μανούλα και θα μείνει για μερικές εβδομάδες κοντά μου στην Αθήνα! Ποιος τη χάρη μου 🙂

Το φαγητό έχει βγει από το φούρνο, το ψωμί ψήνεται στον αρτοζυμωτή και θα είναι κι αυτό σε λίγο έτοιμο, ο καφές περιμένει στην εσπρεσσιέρα, τι μένει; Μα κάποιο γλυκάκι για να συνοδέψουμε τον καφέ.

Τι προλαβαίνεις όμως να κάνεις όταν έχεις μόνο μισή ώρα στη διάθεσή σου;

Μάφινς πορτοκάλι.

Συνταγή δοκιμασμένη, κάθε φορά πετυχαίνει, δεν χρειάζεται μίξερ (μεγάλο πλεονέκτημα!), και θέλει ελάχιστα υλικά, απ’ αυτά που έχουμε συνήθως στα ντουλάπια μας.

Continue reading