Cinnabon, η συγχωρεμένη αμαρτία!

Προ καιρού είχα βρεθεί στην Πλατεία Κοραή για ένα ραντεβού. Καθίσαμε στο Cinnabon και ως εκ τούτου, η παρέα μου με κέρασε εκτός από καφέ, κι ένα Cinnabon Classic Roll. Η αλήθεια είναι ότι στραβοκατάπια βλέποντας την τιμή (3,20 για ένα ρολλάκι κανέλας που δε μου πολυγέμισε το μάτι), αλλά εφόσον ήταν κέρασμα δεν μ’ έπαιρνε να κάνω και σχόλια.

Ομολογώ ότι δεν είχε τύχει να βρεθώ στο συγκεκριμένο κατάστημα ως τότε, πράγμα που σημαίνει φυσικά ότι δεν είχα ξαναδοκιμάσει Cinnabon στη ζωή μου. Το κοντινότερο πράγμα που είχα γευτεί ήταν τα κλασσικά ρολλά με κανέλλα και σταφίδα από το φούρνο, γι’ αυτό και αρχικά θεώρησα υπερεκτιμημένο και πανάκριβο το συγκεκριμένο γλυκάκι.

Όμως αμαρτία ομολογουμένη αμαρτία ουκ έστι, κι έτσι λοιπόν ομολογώ και μετανοώ: Ήταν ό,τι ωραιότερο έχω φάει σε γλυκό τον τελευταίαο καιρό, κι όποιος έχει περάσει από εκεί και το έχει δοκιμάσει ξέρει καλά για τι πράγμα μιλάω.

Όπως ήταν αναμενόμενο, με το που επέστρεψα στο σπίτι, βάλθηκα να βρω συνταγή όσο πιο κοντά στην αυθεντική.

Εύκολο; Καθόλου.

Αν κάνετε τον κόπο να ψάξετε online σε ανάλογα site (βάλτε στην αναζήτηση cinnabon copycat recipe), θα δείτε ότι υπάρχουν δεκάδες για να μην πω εκατοντάδες συνταγές που ορκίζονται ότι είναι the real thing, or the closest to the real thing you can get.

Τα βασικά υλικά είναι πάνω-κάτω σε όλες τα ίδια, αλλά ο ένας μάγειρας λέει το τάδε μυστικό, ο άλλος το δείνα, ο παραπέρα επιμένει πως τη διαφορά την κάνει το αλεύρι, ο παρακεί πως για όλα παίζουν ρόλο οι αναλογίες βούτυρου και η υφή της ζύμης… Μύλος δηλαδή.

Μετά από μερικές αποτυχημένες ως ημιαποτυχημένες προσπάθειες να αναπαράγω την απολαυστική γεύση που μου χάρισε το αυθεντικό Cinnabon, έπεσα πάνω σε μια συνταγή και είπα “ίσως εδώ δούμε φως”.

Continue reading

Μελιτζανάκι τουρσί

Τα τουρσιά είναι μία από τις αγαπημένες μου λιχουδιές. Συνοδεύουν τέλεια τα βαρετά όσπρια, αλλά μπορούν να γίνουν και μόνα τους ένας απολαυστικός μεζές για το ούζο και το τσίπουρο. Δοκίμασα για πρώτη φορά μελιτζάνα τουρσί όταν πήγαινα ακόμα στο Δημοτικό και μου άρεσε πολύ. Τι να πω, από μικρή φαίνεται η μερακλού γυναίκα. Τις έφτιαχνε η πεθερά της αδερφής της μαμάς μου και ήταν εξαιρετικές. Χρησιμοποιούσε τσακώνικες μελιτζάνες γεμιστές με σκόρδο και σέλινο, τις οποίες διατηρούσε σε άρμη και τις ράντιζε με λαδόξυδο στο πιάτο. Εκείνη την εποχή, στο αχαϊκό ορεινό χωριό της όπου δεν ευδοκιμούσε η ελιά και το λάδι αγοραζόταν, οι νοικοκυρές, για λόγους οικονομίας, απέφευγαν να διατηρούν τα τουρσιά σε λάδι.

Η τσακώνικη μελιτζάνα έχει πάρει το όνομά της από την Τσακωνιά, μια περιοχή της νοτιανατολικής Κυνουρίας. Είναι η μοναδική γλυκιά μελιτζάνα,  γι’ αυτό γίνεται επίσης γλυκό του κουταλιού. Η τσακώνικη μελιτζάνα Λεωνιδίου είναι ένα από τα 317 ευρωπαϊκά προϊόντα με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ).

Ενήλικη πια, σε ένα μανάβικο της Πλατείας Αμερικής βρήκα μελιτζανάκι τουρσί, το οποίο έφτιαχνε η μητέρα του ιδιοκτήτη που -συμπτωματικά- καταγόταν και εκείνος από ένα ορεινό χωριό της Αχαΐας. Πεντανόστιμο -το τουρσάκι, για το χωριό δεν ξέρω- αλλά πανάκριβο: 25 ευρώ το κιλό! Αν ήθελα να απολαμβάνω αυτό το αγαπημένο ορεκτικό έπρεπε να μάθω να το φτιάχνω μόνη μου. Βρήκα κάμποσες συνταγές και κατέληξα σε ένα συνδυασμό τους. Οι συνιστώσες είναι φαινόμενο της εποχής άλλωστε. Στην πολιτική πιθανώς να είναι αμφιλεγόμενες, αλλά στο τουρσί το αποτέλεσμά τους ήταν εντυπωσιακό. Μικρές μελιτζάνες βρίσκουμε γύρω στα τέλη του Σεπτέμβρη όμως φέτος χάρη στο καλοκαίρι που τράβηξε μέχρι το… Νοέμβρη εγώ τις ξετρύπωσα το πρώτο δεκαήμερο του μήνα. Σε μέγεθος δεν ξεπερνούσαν τα πέντε εκατοστά. Ας δούμε πώς τις έφτιαξα.
Continue reading

Μαροκινές φακές

Με αφορμή μια συζήτηση που ξεκίνησε σήμερα στο facebook στη σελίδα του ταλαντούχου Helm και μια που μόλις χτες τις είχα μαγειρέψει, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας τη συνταγή για τις Μαροκινές φακές.

Αγαπώ όλα τα όσπρια, τις δε φακές ιδιαίτερα. Νομίζω είναι κρίμα που θεωρούνται “φτωχό” πιάτο για πολλούς και κάπως δευτεροκλασάτο, ειδικά αν σκεφτούμε πως σε συνδυασμό με ρύζι δίνουν πρωτεϊνη ισάξια με αυτή του κόκκινου κρέατος (χωρίς όμως τα μειονεκτήματα και βλαβερά στοιχεία του τελευταίου).

Όπως και να έχει, στο τραπέζι μου δεν έχουν υπό καμία έννοια δεύτερη θέση. Μοστράρουν το στρουμπουλό σωματάκι τους με θάρρος πρώτο τραπέζι πίστα και κλέβουν την παράσταση παρέα με φρεσκοζυμωμένο ψωμί, ξύδι βαλσαμικό και τσακιστές ελιές.

Moroccan Lentils

Το μαγείρεμά τους δεν διαφέρει σε πολλά από τον τρόπο που μαγειρεύουμε τις κλασσικές φακές που όλοι ξέρουμε (και είτε λατρεύουμε είτε μισούμε), το αποτέλεσμα όμως είναι πολύ ιδιαίτερο και αρωματικό χάρη στα μπαχαρικά που περιέχουν -αν και όχι απαραίτητα καυτερό, αυτό το κανονίζει ο καθένας κατά τα γούστα του.

Continue reading

Κάποιο λάκκο έχει η φάβα

Διαβάζω στο Slang.gr:

«Φάβα = έδεσμα.

Χωρίζεται σε 4 κατηγορίες αναλόγως τον τρόπο μαγειρέματος στη νήσο Θήρα:

1.  Ελεύθερη
2.  Λογοδοσμένη
3.  Αρραβωνιασμένη
4.  Παντρεμένη

Ο λάκκος τώρα λέγεται διότι, αφού μαγειρευτεί η φάβα και τη βάλουμε στο πιάτο, ανοίγουμε ένα μικρό λάκκο στη μέση της φάβας και προσθέτουμε λάδι ανακατεύοντας. Έλα όμως που η φάβα είναι ελαιόφιλος και ανακατεύοντάς τη το λάδι χάνεται (κάτι σαν μαύρη τρύπα). Και διερωτάται η νοικοκυρά ανακατεύοντας την φάβα «Ρε, μπας και κάποιο λάκκο έχει η φάβα και το λάδι φεύγει;»

Τη φάβα έμαθα να την τρώω σε μεγάλη ηλικία. Η μαμά μου δεν τη μαγείρευε ποτέ διότι, όπως έλεγε, ο μπαμπάς μου δεν ήθελε να τη βλέπει ούτε ζωγραφιστή. Εγώ, αντιθέτως, από τότε που την έφαγα πρώτη φορά σε ένα ταβερνάκι ως ορεκτικό με λάδι, λεμόνι και ξερό κρεμμύδι την έβαλα μόνιμα στο τραπέζι μου. Έχω δοκιμάσει κάμποσες διαφορετικές συνταγές και τη φτιάχνω είτε ως συνοδευτικό, είτε ως κύριο πιάτο. Η συνταγή που βάζω σήμερα είναι για σούπα με κρεμμύδια και μπαχαρικά.
Continue reading

Τα απομεινάρια ενός ψυγείου

Τι κάνεις όταν έχεις ξεμείνει σχεδόν από τα πάντα, δε μπορείς να πας για ψώνια, αλλά θέλεις να φας κάτι νόστιμο;  Επιστρατεύεις τη φαντασία σου, να τι! Σήμερα, λοιπόν, βρήκα στο ψυγείο μου τα εξής: δύο μελιτζάνες τσακώνικες, τρεις πιπεριές πράσινες φλάσκες, τρεις μέτριες ντομάτες, μαϊντανό. Επίσης δύο πατατούλες, κρεμμύδια και σκόρδα στο καλάθι της κουζίνας.

Έπλυνα τα λαχανικά, έκοψα τις μελιτζάνες σε ροδέλες, τις πιπεριές σε μεγάλα κομμάτια, και τα πέρασα ελαφρά από το τηγάνι μαζί με τις πατάτες. Τα έβαλα όλα σε ένα ταψάκι, τους έριξα αλάτι και πιπέρι και τα άφησα στην άκρη.

Στη συνέχεια βούτηξα τις ντομάτες σε ζεματιστό νερό, τις ξεφλούδισα και τις πολτοποίησα στο μούλτι. Έκοψα τέσσερα μικρά κρεμμύδια σε φέτες και τα τσιγάρισα μέχρι να γυαλίσουν, έριξα από πάνω τρεις σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες, τις τσιγάρισα ελαφρά  κι αυτές-το σκόρδο δεν το ρίχνουμε από την αρχή γιατί καίγεται εύκολα, μαυρίζει και πικρίζει- και στη συνέχεια πρόσθεσα την πολτοποιημένη ντομάτα, αλάτι, πιπέρι, τρεις κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο μαϊντανό και ένα κουταλάκι του γλυκού μείγμα μπαχαρικών που μου αγόρασε η φίλη μου η Ίσιδα από το “Βάλσαμο”. Αν δεν έχετε μπορείτε να ρίξετε ρίγανη ή βασιλικό. Εξαρτάται από τις γευστικές προτιμήσεις σας.

Άφησα τη σάλτσα να βράσει μέχρι να φύγουν τα πολλά υγρά της και να δέσει λιγάκι. Έπειτα την έριξα στο ταψί με τα λαχανικά, πρόσθεσα λίγο ωμό λάδι και ανακάτεψα ελαφρά τα υλικά να πάει παντού η σάλτσα.

Continue reading

Μπιφτέκια λαχανικών με ρεβίθια

Με την οικονομική κατάσταση που επικρατεί και που, δυστυχώς, γίνεται χειρότερη μέρα με τη μέρα χρειαζόμαστε συνταγές για νόστιμα πιάτα με φθηνά υλικά. Ένα τέτοιο πιάτο είναι αυτό που προτείνω σήμερα, τα μπιφτέκια λαχανικών με ρεβίθια στο φούρνο. Ας δούμε πώς γίνονται.

Υλικά

1 κονσέρβα ρεβίθια σε άλμη 240 γραμ.
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 μικρή ντομάτα
1/2 πράσινη πιπεριά
2 σκελίδες σκόρδο
Αλάτι
Τσίλι
Πάπρικα
Κάρι
Μαϊαντανός
Ρίγανη
Τριμμένη φρυγανιά
Λάδι

Εκτέλεση

Στραγγίζουμε τα ρεβίθια και τα χτυπάμε στο μούλτι μαζί με το κρεμμύδι, τη ντομάτα και το σκόρδο. Αδειάζουμε το μείγμα σε ένα μπολ και προσθέτουμε μισή πράσινη πιπεριά περασμένη στο χοντρό τρίφτη, τα μπαχαρικά, το μαϊντανό, τη ρίγανη, μια-δυο κουταλιές της σούπας λάδι και όση τριμμένη φρυγανιά χρειάζεται ώστε να πλάθεται το μείγμα, χωρίς όμως να γίνει στόκος! Αν σας διαλύονται και δε μπορείτε να τα πλάσετε εύκολα, προσθέστε μια-δυο κουταλιές αλεύρι. Εγώ δε χρειάστηκε να βάλω. Πλάθουμε μέτρια σε μέγεθος μπιφτέκια, τα περνάμε από τριμμένη φρυγανιά, τα βάζουμε σε ταψάκι στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί ψησίματος και τα ψήνουμε στους 200 βαθμούς μέχρι να ροδίσουν και από τις δύο πλευρές. Απέξω είναι τραγανά και μέσα μαλακά, περίπου όπως τα φαλάφελ. Για τις ποσότητες των μπαχαρικών να μην τα ξαναλέμε, βάζετε ανάλογα με τα γούστα σας.

Έξτρα λεπτομέρειες

Η αρχική συνταγή προτείνει και τριμμένο καρότο, το οποίο δεν έβαλα γιατί δεν είχα στο σπίτι. Επίσης, αντί για ρεβίθια κονσέρβας χρησιμοποιεί ξερά ρεβίθια μουλιασμένα στο νερό από το προηγούμενο βράδυ. Ρίξτε και εκεί μια ματιά και πειραματιστείτε. Καλή επιτυχία!

Muffins Πορτοκάλι

Σήμερα έρχεται η αγαπημένη μου μανούλα και θα μείνει για μερικές εβδομάδες κοντά μου στην Αθήνα! Ποιος τη χάρη μου 🙂

Το φαγητό έχει βγει από το φούρνο, το ψωμί ψήνεται στον αρτοζυμωτή και θα είναι κι αυτό σε λίγο έτοιμο, ο καφές περιμένει στην εσπρεσσιέρα, τι μένει; Μα κάποιο γλυκάκι για να συνοδέψουμε τον καφέ.

Τι προλαβαίνεις όμως να κάνεις όταν έχεις μόνο μισή ώρα στη διάθεσή σου;

Μάφινς πορτοκάλι.

Συνταγή δοκιμασμένη, κάθε φορά πετυχαίνει, δεν χρειάζεται μίξερ (μεγάλο πλεονέκτημα!), και θέλει ελάχιστα υλικά, απ’ αυτά που έχουμε συνήθως στα ντουλάπια μας.

Continue reading