Σπεντζοφάι το Πηλιορείτικο / Spentzofai, Traditional dish of Mount Pelion

Ξέρω ότι δεν ολοκλήρωσα την τριλογία του Μαροκινού γεύματος (παραμένει η συνταγή για τη Μαροκινή σαλάτα και το ψωμί), όμως μια που μπήκε ο Σεπτέμβρης κι είναι η εποχή της μελιτζάνας, ήθελα να παρουσιάσω μια συνταγή πολύ αγαπημένη, από τα πάτρια εδάφη. Βολιώτισσα γαρ και με καταγωγή από το Πήλιο από την πλευρά της μητέρας μου, το σπεντζοφάι ήταν απ’ τα πιο λαχταριστά κι αγαπημένα καλοκαιρινά φαγητά που θυμάμαι από την παιδική μου ηλικία. Είναι εύκολο στη διαδικασία, καθόλου χρονοβόρο και υπάρχει και τρόπος να το κάνετε πιο ελαφρύ στην εκτέλεσή του, κι αυτόν τον τρόπο θα σας παρουσιάσω εδώ.

Σπεντζοφάι λοιπόν. Όπου σπέντζα η ονομασία της καυτερής πιπεριάς, άρα το σπεντζοφάι μας είναι το φαί με τις πιπεριές. Στην καλοκαιρινή του εκδοχή η μητέρα μου πρόσθετε μελιτζάνες. Στη χειμωνιάτικη μόνο πιπεριές και λουκάνικο.

Για να το φτιάξουμε θα χρειαστούμε:

1 κιλό πράσινες πιπεριές κέρατο

3 μελιτζάνες Τσακώνικες

1-2 καυτερές πιπερίτσες ή εναλλακτικά 1 κ.γ. σκόνη τσίλι

2 θηλιές λουκάνικο Βολιώτικο (αν δεν βρείτε, χρησιμοποιήστε λουκάνικο μοσχαρίσιο)

1 κιλό ώριμα πομοντόρια περασμένα στο μούλτι

1 κ. σούπας ελαιόλαδο

1 πρέζα ζάχαρη
Continue reading

Ταζίν κοτόπουλου με πράσινες ελιές Chicken Tagine with olives Djej m’ qualli

Αφού επιτέλους είχα έτοιμα στα χέρια μου τα λεμονάκια κονφί, καταπιάστηκα να ετοιμάσω την ταζίν κοτόπουλου με πράσινες ελιές. Όντας σε εντελώς Μαροκινό mood είπα να συνδυάσω την ταζίν με Μαροκινό ψωμί και τσάι. Σαλάτα δεν έφτιαξα, όχι γιατί βαρέθηκα ή γιατί δεν έχει υπέροχη γεύση, αλλά γιατί κάτι μου έλεγε πως θα τιμούσαμε δεόντως το κυρίως πιάτο κι η Μαροκινή σαλάτα θα έμενε παραπονεμένη. Τελικά είχα δίκιο. Ακόμη και το Μαροκινό τσάι (που για χάρη του ευχαρίστως απαρνήθηκα για μεγάλες περιόδους τον καφέ), έμεινε ξεχασμένο.

Όπως σας υποσχέθηκα και στο προηγούμενο ποστ, σας δίνω τη συνταγή για την ταζίν.

Θα ακολουθήσουν οι συνταγές για το Μαροκινό ψωμί (ένα από τα πολλά είδη λαχταριστού ψωμιού που συνηθίζονται στο Μαρόκο), τη Μαροκινή σαλάτα και τέλος το περιβόητο Moroccan  whiskey, δηλαδή το Μαροκινό τσάι δυόσμου (και όχι μέντας όπως νομίζουν πολλοί).

Πριν απ’ αυτό όμως, ας πούμε μερικά πράγματα για τις ταζίν.

Tajin slaoui είναι το πήλινο σκεύος μέσα στο οποίο μαγειρεύονται διάφορα φαγητά. Αποτελείται από δύο κομμάτια, ένα ρηχό πιάτο, κι ένα κωνικό σκέπασμα που εφαρμόζει πλήρως στη βάση. Οι ταζίν χρησιμοποιούνταν ευρέως από τους νομάδες της Β. Αφρικής με την έννοια ενός φορητού φούρνου, όπου μπορούσαν να σιγοψήσουν κρέατα πάνω στα κάρβουνα. Σε πολλά μέρη του Μαρόκου, ειδικά στις λιγότερο τουριστικές περιοχές, οι νοικοκυρές χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα τις ταζίν μ’ αυτόν τον τρόπο. Το κωνικό καπάκι της ταζίν είναι αυτό που δίνει ένα εξαιρετικά γευστικό και μελωμένο αποτέλεσμα, καθώς όσο σιγοβράζει το φαγητό, ο ατμός συσσωρεύεται στην κορφή του καπακιού και λόγω του σχήματος του κυλά ξανά μέσα στο ρηχό σκεύος της ταζίν, επιτρέποντας το φαγητό να μαγειρευτεί μέσα στους ίδιους του τους χυμούς. Επιπλέον, και το ίδιο το υλικό (ο πηλός δηλαδή), συμβάλλει στο γευστικό αποτέλεσμα.

Ταζίν παραταγμένες στη σειρά για να τραβούν το μάτι του τουρίστα, στο βερβερίνικο χωριουδάκι της Setti Fatma, το οποίο βρίσκεται στην κοιλάδα της Ourika, στους πρόποδες της οροσειράς του Άτλαντα.

Ταζίν παραταγμένες στη σειρά για να τραβούν το μάτι του τουρίστα, στο βερβερίνικο χωριουδάκι της Setti Fatma, το οποίο βρίσκεται στην κοιλάδα της Ourika, στους πρόποδες της οροσειράς του Άτλαντα.

Οι ταζίν είναι θα λέγαμε πολυχρηστικά σκεύη. Μπορούμε να ξεκινήσουμε το μαγείρεμα πάνω στη φωτιά μιας κουζίνας γκαζιού για παράδειγμα (με ανάλογο σκεύος κάτω από την ταζίν, σαν μικρή πυροστιά, που την προστατεύει από την απευθείας έκθεση στη φωτιά) και να συνεχίσουμε στο φούρνο, ή να τις βάλουμε απευθείας στο φούρνο. Σήμερα πλέον, κατασκευάζονται και ταζίν από ειδικά κράματα (μέταλλο ή πηλός με κατάλληλη διεργασία) ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν και απευθείας πάνω στα μάτια της κουζίνας, είτε αυτή είναι γκαζιού, είτε με ηλεκτρικές ή κεραμικές εστίες. Σε μέγεθος οι ταζίν ποικίλλουν από ατομικές μέχρι οικογενειακές.

Ταζίν κοτόπουλου με ελιές στο φημισμένο εστιατόριο Chez Chegrouni του Μαρακές.

Ταζίν κοτόπουλου με ελιές στο φημισμένο εστιατόριο Chez Chegrouni του Μαρακές.

Αυτή που βλέπετε στην παραπάνω φωτογραφία θεωρητικά είναι ατομική μερίδα, αν και θα μπορούσαν να τη μοιραστούν δύο άτομα.

Ναι, υπάρχουν ταζίν και σ' αυτό το μέγεθος! Ταζίν κουσκούς με λαχανικά, σε φιλικό σπίτι στην Καζαμπλάνκα.

Ναι, υπάρχουν ταζίν και σ’ αυτό το μέγεθος! Ταζίν κουσκούς με λαχανικά, σε φιλικό σπίτι στην Καζαμπλάνκα.

Ταζίν επίσης λέγεται και κάθε είδους φαγητό που μαγειρεύεται στο συγκεκριμένο σκεύος. Έτσι έχουμε ταζίν κοτόπουλου, ψαριού, αρνιού ή κατσικιού, λαχανικών κλπ

Κι αν αναρωτηθήκατε, όχι, δεν διαθέτω ταζίν στην κουζίνα μου, αν και πολύ θα το ήθελα. Στο τελευταίο μου ταξίδι στο Μαρόκο είχα φορτωθεί ένα σωρό άλλα πράγματα και η ταζίν δεν χωρούσε, κι επίσης αμφέβαλλα αν θα έφτανε σώα ως την Ελλάδα. Όμως ταζίν, με λίγη καλή θέληση, μπορούμε να φτιάξουμε και σε άλλα σκεύη.
Continue reading

Μαροκινές φακές

Με αφορμή μια συζήτηση που ξεκίνησε σήμερα στο facebook στη σελίδα του ταλαντούχου Helm και μια που μόλις χτες τις είχα μαγειρέψει, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας τη συνταγή για τις Μαροκινές φακές.

Αγαπώ όλα τα όσπρια, τις δε φακές ιδιαίτερα. Νομίζω είναι κρίμα που θεωρούνται “φτωχό” πιάτο για πολλούς και κάπως δευτεροκλασάτο, ειδικά αν σκεφτούμε πως σε συνδυασμό με ρύζι δίνουν πρωτεϊνη ισάξια με αυτή του κόκκινου κρέατος (χωρίς όμως τα μειονεκτήματα και βλαβερά στοιχεία του τελευταίου).

Όπως και να έχει, στο τραπέζι μου δεν έχουν υπό καμία έννοια δεύτερη θέση. Μοστράρουν το στρουμπουλό σωματάκι τους με θάρρος πρώτο τραπέζι πίστα και κλέβουν την παράσταση παρέα με φρεσκοζυμωμένο ψωμί, ξύδι βαλσαμικό και τσακιστές ελιές.

Moroccan Lentils

Το μαγείρεμά τους δεν διαφέρει σε πολλά από τον τρόπο που μαγειρεύουμε τις κλασσικές φακές που όλοι ξέρουμε (και είτε λατρεύουμε είτε μισούμε), το αποτέλεσμα όμως είναι πολύ ιδιαίτερο και αρωματικό χάρη στα μπαχαρικά που περιέχουν -αν και όχι απαραίτητα καυτερό, αυτό το κανονίζει ο καθένας κατά τα γούστα του.

Continue reading

Κάποιο λάκκο έχει η φάβα

Διαβάζω στο Slang.gr:

«Φάβα = έδεσμα.

Χωρίζεται σε 4 κατηγορίες αναλόγως τον τρόπο μαγειρέματος στη νήσο Θήρα:

1.  Ελεύθερη
2.  Λογοδοσμένη
3.  Αρραβωνιασμένη
4.  Παντρεμένη

Ο λάκκος τώρα λέγεται διότι, αφού μαγειρευτεί η φάβα και τη βάλουμε στο πιάτο, ανοίγουμε ένα μικρό λάκκο στη μέση της φάβας και προσθέτουμε λάδι ανακατεύοντας. Έλα όμως που η φάβα είναι ελαιόφιλος και ανακατεύοντάς τη το λάδι χάνεται (κάτι σαν μαύρη τρύπα). Και διερωτάται η νοικοκυρά ανακατεύοντας την φάβα «Ρε, μπας και κάποιο λάκκο έχει η φάβα και το λάδι φεύγει;»

Τη φάβα έμαθα να την τρώω σε μεγάλη ηλικία. Η μαμά μου δεν τη μαγείρευε ποτέ διότι, όπως έλεγε, ο μπαμπάς μου δεν ήθελε να τη βλέπει ούτε ζωγραφιστή. Εγώ, αντιθέτως, από τότε που την έφαγα πρώτη φορά σε ένα ταβερνάκι ως ορεκτικό με λάδι, λεμόνι και ξερό κρεμμύδι την έβαλα μόνιμα στο τραπέζι μου. Έχω δοκιμάσει κάμποσες διαφορετικές συνταγές και τη φτιάχνω είτε ως συνοδευτικό, είτε ως κύριο πιάτο. Η συνταγή που βάζω σήμερα είναι για σούπα με κρεμμύδια και μπαχαρικά.
Continue reading

Τα απομεινάρια ενός ψυγείου

Τι κάνεις όταν έχεις ξεμείνει σχεδόν από τα πάντα, δε μπορείς να πας για ψώνια, αλλά θέλεις να φας κάτι νόστιμο;  Επιστρατεύεις τη φαντασία σου, να τι! Σήμερα, λοιπόν, βρήκα στο ψυγείο μου τα εξής: δύο μελιτζάνες τσακώνικες, τρεις πιπεριές πράσινες φλάσκες, τρεις μέτριες ντομάτες, μαϊντανό. Επίσης δύο πατατούλες, κρεμμύδια και σκόρδα στο καλάθι της κουζίνας.

Έπλυνα τα λαχανικά, έκοψα τις μελιτζάνες σε ροδέλες, τις πιπεριές σε μεγάλα κομμάτια, και τα πέρασα ελαφρά από το τηγάνι μαζί με τις πατάτες. Τα έβαλα όλα σε ένα ταψάκι, τους έριξα αλάτι και πιπέρι και τα άφησα στην άκρη.

Στη συνέχεια βούτηξα τις ντομάτες σε ζεματιστό νερό, τις ξεφλούδισα και τις πολτοποίησα στο μούλτι. Έκοψα τέσσερα μικρά κρεμμύδια σε φέτες και τα τσιγάρισα μέχρι να γυαλίσουν, έριξα από πάνω τρεις σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες, τις τσιγάρισα ελαφρά  κι αυτές-το σκόρδο δεν το ρίχνουμε από την αρχή γιατί καίγεται εύκολα, μαυρίζει και πικρίζει- και στη συνέχεια πρόσθεσα την πολτοποιημένη ντομάτα, αλάτι, πιπέρι, τρεις κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο μαϊντανό και ένα κουταλάκι του γλυκού μείγμα μπαχαρικών που μου αγόρασε η φίλη μου η Ίσιδα από το “Βάλσαμο”. Αν δεν έχετε μπορείτε να ρίξετε ρίγανη ή βασιλικό. Εξαρτάται από τις γευστικές προτιμήσεις σας.

Άφησα τη σάλτσα να βράσει μέχρι να φύγουν τα πολλά υγρά της και να δέσει λιγάκι. Έπειτα την έριξα στο ταψί με τα λαχανικά, πρόσθεσα λίγο ωμό λάδι και ανακάτεψα ελαφρά τα υλικά να πάει παντού η σάλτσα.

Continue reading

Μπιφτέκια λαχανικών με ρεβίθια

Με την οικονομική κατάσταση που επικρατεί και που, δυστυχώς, γίνεται χειρότερη μέρα με τη μέρα χρειαζόμαστε συνταγές για νόστιμα πιάτα με φθηνά υλικά. Ένα τέτοιο πιάτο είναι αυτό που προτείνω σήμερα, τα μπιφτέκια λαχανικών με ρεβίθια στο φούρνο. Ας δούμε πώς γίνονται.

Υλικά

1 κονσέρβα ρεβίθια σε άλμη 240 γραμ.
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 μικρή ντομάτα
1/2 πράσινη πιπεριά
2 σκελίδες σκόρδο
Αλάτι
Τσίλι
Πάπρικα
Κάρι
Μαϊαντανός
Ρίγανη
Τριμμένη φρυγανιά
Λάδι

Εκτέλεση

Στραγγίζουμε τα ρεβίθια και τα χτυπάμε στο μούλτι μαζί με το κρεμμύδι, τη ντομάτα και το σκόρδο. Αδειάζουμε το μείγμα σε ένα μπολ και προσθέτουμε μισή πράσινη πιπεριά περασμένη στο χοντρό τρίφτη, τα μπαχαρικά, το μαϊντανό, τη ρίγανη, μια-δυο κουταλιές της σούπας λάδι και όση τριμμένη φρυγανιά χρειάζεται ώστε να πλάθεται το μείγμα, χωρίς όμως να γίνει στόκος! Αν σας διαλύονται και δε μπορείτε να τα πλάσετε εύκολα, προσθέστε μια-δυο κουταλιές αλεύρι. Εγώ δε χρειάστηκε να βάλω. Πλάθουμε μέτρια σε μέγεθος μπιφτέκια, τα περνάμε από τριμμένη φρυγανιά, τα βάζουμε σε ταψάκι στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί ψησίματος και τα ψήνουμε στους 200 βαθμούς μέχρι να ροδίσουν και από τις δύο πλευρές. Απέξω είναι τραγανά και μέσα μαλακά, περίπου όπως τα φαλάφελ. Για τις ποσότητες των μπαχαρικών να μην τα ξαναλέμε, βάζετε ανάλογα με τα γούστα σας.

Έξτρα λεπτομέρειες

Η αρχική συνταγή προτείνει και τριμμένο καρότο, το οποίο δεν έβαλα γιατί δεν είχα στο σπίτι. Επίσης, αντί για ρεβίθια κονσέρβας χρησιμοποιεί ξερά ρεβίθια μουλιασμένα στο νερό από το προηγούμενο βράδυ. Ρίξτε και εκεί μια ματιά και πειραματιστείτε. Καλή επιτυχία!

Πικάντικα φασόλια με κάρι

Από τον Καμερουνέζο σύζυγο της φίλης μου της Ελένης έμαθα αυτή τη συνταγή που με έκανε να αγαπήσω τα φασόλια, τα οποία ήταν τα τελευταία στην προτίμησή μου όσπρια.

Υλικά

1 ποτήρι του νερού ξερά λευκά φασόλια
3 ώριμες ντομάτες μετρίου μεγέθους
1 κουταλάκι του γλυκού τοματοπελτέ
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 σκελίδα σκόρδο
1 ποτηράκι του κρασιού λάδι
Μαύρο πιπέρι
Καυτερή πάπρικα
Κάρι
Ρίγανη
Αλάτι

Εκτέλεση

Βάζουμε από το προηγούμενο βράδυ τα φασόλια να μουλιάσουν σε νερό. Την επόμενη μέρα τα βράζουμε καλά (υπολογίζουμε ότι θα βράσουν και γύρω στα 15 λεπτά με τη ντομάτα) και τα στραγγίζουμε.

Λιώνουμε τις ντομάτες στο μούλτι και τις αφήνουμε στην άκρη.

Σωτάρουμε στο λάδι το κρεμμύδι μέχρι να γυαλίσει, προσθέτουμε το σκόρδο και το ντοματοπελτέ και τα σωτάρουμε ελάχιστα, ρίχνουμε τις λιωμένες ντομάτες, το πιπέρι, την πάπρικα, το κάρι, τη ρίγανη και το αλάτι, ανακατεύουμε και αφήνουμε να βράσουν σε μέτρια φωτιά γύρω στα 15 λεπτά. Στη συνέχεια χαμηλώνουμε τη φωτιά, προσθέτουμε τα μαγειρεμένα φασόλια και τα αφήνουμε να βράσουν με τη σάλτσα ντομάτας άλλα 10-15 λεπτά. Είμαστε συνέχεια πάνω από την κατσαρόλα γιατί τα φασόλια αρπάζουν εύκολα. Φροντίζουμε να μη στεγνώσουν εντελώς αλλά να μείνουν με μια πηχτή σαλτσούλα.

Συνοδεύουμε τα φασόλια με σκέτο ρύζι μπασμάτι.

Continue reading