Μελιτζανάκι τουρσί

Τα τουρσιά είναι μία από τις αγαπημένες μου λιχουδιές. Συνοδεύουν τέλεια τα βαρετά όσπρια, αλλά μπορούν να γίνουν και μόνα τους ένας απολαυστικός μεζές για το ούζο και το τσίπουρο. Δοκίμασα για πρώτη φορά μελιτζάνα τουρσί όταν πήγαινα ακόμα στο Δημοτικό και μου άρεσε πολύ. Τι να πω, από μικρή φαίνεται η μερακλού γυναίκα. Τις έφτιαχνε η πεθερά της αδερφής της μαμάς μου και ήταν εξαιρετικές. Χρησιμοποιούσε τσακώνικες μελιτζάνες γεμιστές με σκόρδο και σέλινο, τις οποίες διατηρούσε σε άρμη και τις ράντιζε με λαδόξυδο στο πιάτο. Εκείνη την εποχή, στο αχαϊκό ορεινό χωριό της όπου δεν ευδοκιμούσε η ελιά και το λάδι αγοραζόταν, οι νοικοκυρές, για λόγους οικονομίας, απέφευγαν να διατηρούν τα τουρσιά σε λάδι.

Η τσακώνικη μελιτζάνα έχει πάρει το όνομά της από την Τσακωνιά, μια περιοχή της νοτιανατολικής Κυνουρίας. Είναι η μοναδική γλυκιά μελιτζάνα,  γι’ αυτό γίνεται επίσης γλυκό του κουταλιού. Η τσακώνικη μελιτζάνα Λεωνιδίου είναι ένα από τα 317 ευρωπαϊκά προϊόντα με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ).

Ενήλικη πια, σε ένα μανάβικο της Πλατείας Αμερικής βρήκα μελιτζανάκι τουρσί, το οποίο έφτιαχνε η μητέρα του ιδιοκτήτη που -συμπτωματικά- καταγόταν και εκείνος από ένα ορεινό χωριό της Αχαΐας. Πεντανόστιμο -το τουρσάκι, για το χωριό δεν ξέρω- αλλά πανάκριβο: 25 ευρώ το κιλό! Αν ήθελα να απολαμβάνω αυτό το αγαπημένο ορεκτικό έπρεπε να μάθω να το φτιάχνω μόνη μου. Βρήκα κάμποσες συνταγές και κατέληξα σε ένα συνδυασμό τους. Οι συνιστώσες είναι φαινόμενο της εποχής άλλωστε. Στην πολιτική πιθανώς να είναι αμφιλεγόμενες, αλλά στο τουρσί το αποτέλεσμά τους ήταν εντυπωσιακό. Μικρές μελιτζάνες βρίσκουμε γύρω στα τέλη του Σεπτέμβρη όμως φέτος χάρη στο καλοκαίρι που τράβηξε μέχρι το… Νοέμβρη εγώ τις ξετρύπωσα το πρώτο δεκαήμερο του μήνα. Σε μέγεθος δεν ξεπερνούσαν τα πέντε εκατοστά. Ας δούμε πώς τις έφτιαξα.
Continue reading

Advertisements