Μελιτζανάκι τουρσί

Τα τουρσιά είναι μία από τις αγαπημένες μου λιχουδιές. Συνοδεύουν τέλεια τα βαρετά όσπρια, αλλά μπορούν να γίνουν και μόνα τους ένας απολαυστικός μεζές για το ούζο και το τσίπουρο. Δοκίμασα για πρώτη φορά μελιτζάνα τουρσί όταν πήγαινα ακόμα στο Δημοτικό και μου άρεσε πολύ. Τι να πω, από μικρή φαίνεται η μερακλού γυναίκα. Τις έφτιαχνε η πεθερά της αδερφής της μαμάς μου και ήταν εξαιρετικές. Χρησιμοποιούσε τσακώνικες μελιτζάνες γεμιστές με σκόρδο και σέλινο, τις οποίες διατηρούσε σε άρμη και τις ράντιζε με λαδόξυδο στο πιάτο. Εκείνη την εποχή, στο αχαϊκό ορεινό χωριό της όπου δεν ευδοκιμούσε η ελιά και το λάδι αγοραζόταν, οι νοικοκυρές, για λόγους οικονομίας, απέφευγαν να διατηρούν τα τουρσιά σε λάδι.

Η τσακώνικη μελιτζάνα έχει πάρει το όνομά της από την Τσακωνιά, μια περιοχή της νοτιανατολικής Κυνουρίας. Είναι η μοναδική γλυκιά μελιτζάνα,  γι’ αυτό γίνεται επίσης γλυκό του κουταλιού. Η τσακώνικη μελιτζάνα Λεωνιδίου είναι ένα από τα 317 ευρωπαϊκά προϊόντα με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ).

Ενήλικη πια, σε ένα μανάβικο της Πλατείας Αμερικής βρήκα μελιτζανάκι τουρσί, το οποίο έφτιαχνε η μητέρα του ιδιοκτήτη που -συμπτωματικά- καταγόταν και εκείνος από ένα ορεινό χωριό της Αχαΐας. Πεντανόστιμο -το τουρσάκι, για το χωριό δεν ξέρω- αλλά πανάκριβο: 25 ευρώ το κιλό! Αν ήθελα να απολαμβάνω αυτό το αγαπημένο ορεκτικό έπρεπε να μάθω να το φτιάχνω μόνη μου. Βρήκα κάμποσες συνταγές και κατέληξα σε ένα συνδυασμό τους. Οι συνιστώσες είναι φαινόμενο της εποχής άλλωστε. Στην πολιτική πιθανώς να είναι αμφιλεγόμενες, αλλά στο τουρσί το αποτέλεσμά τους ήταν εντυπωσιακό. Μικρές μελιτζάνες βρίσκουμε γύρω στα τέλη του Σεπτέμβρη όμως φέτος χάρη στο καλοκαίρι που τράβηξε μέχρι το… Νοέμβρη εγώ τις ξετρύπωσα το πρώτο δεκαήμερο του μήνα. Σε μέγεθος δεν ξεπερνούσαν τα πέντε εκατοστά. Ας δούμε πώς τις έφτιαξα.
Continue reading

Advertisements

Κάποιο λάκκο έχει η φάβα

Διαβάζω στο Slang.gr:

«Φάβα = έδεσμα.

Χωρίζεται σε 4 κατηγορίες αναλόγως τον τρόπο μαγειρέματος στη νήσο Θήρα:

1.  Ελεύθερη
2.  Λογοδοσμένη
3.  Αρραβωνιασμένη
4.  Παντρεμένη

Ο λάκκος τώρα λέγεται διότι, αφού μαγειρευτεί η φάβα και τη βάλουμε στο πιάτο, ανοίγουμε ένα μικρό λάκκο στη μέση της φάβας και προσθέτουμε λάδι ανακατεύοντας. Έλα όμως που η φάβα είναι ελαιόφιλος και ανακατεύοντάς τη το λάδι χάνεται (κάτι σαν μαύρη τρύπα). Και διερωτάται η νοικοκυρά ανακατεύοντας την φάβα «Ρε, μπας και κάποιο λάκκο έχει η φάβα και το λάδι φεύγει;»

Τη φάβα έμαθα να την τρώω σε μεγάλη ηλικία. Η μαμά μου δεν τη μαγείρευε ποτέ διότι, όπως έλεγε, ο μπαμπάς μου δεν ήθελε να τη βλέπει ούτε ζωγραφιστή. Εγώ, αντιθέτως, από τότε που την έφαγα πρώτη φορά σε ένα ταβερνάκι ως ορεκτικό με λάδι, λεμόνι και ξερό κρεμμύδι την έβαλα μόνιμα στο τραπέζι μου. Έχω δοκιμάσει κάμποσες διαφορετικές συνταγές και τη φτιάχνω είτε ως συνοδευτικό, είτε ως κύριο πιάτο. Η συνταγή που βάζω σήμερα είναι για σούπα με κρεμμύδια και μπαχαρικά.
Continue reading

Τα απομεινάρια ενός ψυγείου

Τι κάνεις όταν έχεις ξεμείνει σχεδόν από τα πάντα, δε μπορείς να πας για ψώνια, αλλά θέλεις να φας κάτι νόστιμο;  Επιστρατεύεις τη φαντασία σου, να τι! Σήμερα, λοιπόν, βρήκα στο ψυγείο μου τα εξής: δύο μελιτζάνες τσακώνικες, τρεις πιπεριές πράσινες φλάσκες, τρεις μέτριες ντομάτες, μαϊντανό. Επίσης δύο πατατούλες, κρεμμύδια και σκόρδα στο καλάθι της κουζίνας.

Έπλυνα τα λαχανικά, έκοψα τις μελιτζάνες σε ροδέλες, τις πιπεριές σε μεγάλα κομμάτια, και τα πέρασα ελαφρά από το τηγάνι μαζί με τις πατάτες. Τα έβαλα όλα σε ένα ταψάκι, τους έριξα αλάτι και πιπέρι και τα άφησα στην άκρη.

Στη συνέχεια βούτηξα τις ντομάτες σε ζεματιστό νερό, τις ξεφλούδισα και τις πολτοποίησα στο μούλτι. Έκοψα τέσσερα μικρά κρεμμύδια σε φέτες και τα τσιγάρισα μέχρι να γυαλίσουν, έριξα από πάνω τρεις σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες, τις τσιγάρισα ελαφρά  κι αυτές-το σκόρδο δεν το ρίχνουμε από την αρχή γιατί καίγεται εύκολα, μαυρίζει και πικρίζει- και στη συνέχεια πρόσθεσα την πολτοποιημένη ντομάτα, αλάτι, πιπέρι, τρεις κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο μαϊντανό και ένα κουταλάκι του γλυκού μείγμα μπαχαρικών που μου αγόρασε η φίλη μου η Ίσιδα από το “Βάλσαμο”. Αν δεν έχετε μπορείτε να ρίξετε ρίγανη ή βασιλικό. Εξαρτάται από τις γευστικές προτιμήσεις σας.

Άφησα τη σάλτσα να βράσει μέχρι να φύγουν τα πολλά υγρά της και να δέσει λιγάκι. Έπειτα την έριξα στο ταψί με τα λαχανικά, πρόσθεσα λίγο ωμό λάδι και ανακάτεψα ελαφρά τα υλικά να πάει παντού η σάλτσα.

Continue reading

Μπιφτέκια λαχανικών με ρεβίθια

Με την οικονομική κατάσταση που επικρατεί και που, δυστυχώς, γίνεται χειρότερη μέρα με τη μέρα χρειαζόμαστε συνταγές για νόστιμα πιάτα με φθηνά υλικά. Ένα τέτοιο πιάτο είναι αυτό που προτείνω σήμερα, τα μπιφτέκια λαχανικών με ρεβίθια στο φούρνο. Ας δούμε πώς γίνονται.

Υλικά

1 κονσέρβα ρεβίθια σε άλμη 240 γραμ.
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 μικρή ντομάτα
1/2 πράσινη πιπεριά
2 σκελίδες σκόρδο
Αλάτι
Τσίλι
Πάπρικα
Κάρι
Μαϊαντανός
Ρίγανη
Τριμμένη φρυγανιά
Λάδι

Εκτέλεση

Στραγγίζουμε τα ρεβίθια και τα χτυπάμε στο μούλτι μαζί με το κρεμμύδι, τη ντομάτα και το σκόρδο. Αδειάζουμε το μείγμα σε ένα μπολ και προσθέτουμε μισή πράσινη πιπεριά περασμένη στο χοντρό τρίφτη, τα μπαχαρικά, το μαϊντανό, τη ρίγανη, μια-δυο κουταλιές της σούπας λάδι και όση τριμμένη φρυγανιά χρειάζεται ώστε να πλάθεται το μείγμα, χωρίς όμως να γίνει στόκος! Αν σας διαλύονται και δε μπορείτε να τα πλάσετε εύκολα, προσθέστε μια-δυο κουταλιές αλεύρι. Εγώ δε χρειάστηκε να βάλω. Πλάθουμε μέτρια σε μέγεθος μπιφτέκια, τα περνάμε από τριμμένη φρυγανιά, τα βάζουμε σε ταψάκι στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί ψησίματος και τα ψήνουμε στους 200 βαθμούς μέχρι να ροδίσουν και από τις δύο πλευρές. Απέξω είναι τραγανά και μέσα μαλακά, περίπου όπως τα φαλάφελ. Για τις ποσότητες των μπαχαρικών να μην τα ξαναλέμε, βάζετε ανάλογα με τα γούστα σας.

Έξτρα λεπτομέρειες

Η αρχική συνταγή προτείνει και τριμμένο καρότο, το οποίο δεν έβαλα γιατί δεν είχα στο σπίτι. Επίσης, αντί για ρεβίθια κονσέρβας χρησιμοποιεί ξερά ρεβίθια μουλιασμένα στο νερό από το προηγούμενο βράδυ. Ρίξτε και εκεί μια ματιά και πειραματιστείτε. Καλή επιτυχία!

Πικάντικα φασόλια με κάρι

Από τον Καμερουνέζο σύζυγο της φίλης μου της Ελένης έμαθα αυτή τη συνταγή που με έκανε να αγαπήσω τα φασόλια, τα οποία ήταν τα τελευταία στην προτίμησή μου όσπρια.

Υλικά

1 ποτήρι του νερού ξερά λευκά φασόλια
3 ώριμες ντομάτες μετρίου μεγέθους
1 κουταλάκι του γλυκού τοματοπελτέ
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 σκελίδα σκόρδο
1 ποτηράκι του κρασιού λάδι
Μαύρο πιπέρι
Καυτερή πάπρικα
Κάρι
Ρίγανη
Αλάτι

Εκτέλεση

Βάζουμε από το προηγούμενο βράδυ τα φασόλια να μουλιάσουν σε νερό. Την επόμενη μέρα τα βράζουμε καλά (υπολογίζουμε ότι θα βράσουν και γύρω στα 15 λεπτά με τη ντομάτα) και τα στραγγίζουμε.

Λιώνουμε τις ντομάτες στο μούλτι και τις αφήνουμε στην άκρη.

Σωτάρουμε στο λάδι το κρεμμύδι μέχρι να γυαλίσει, προσθέτουμε το σκόρδο και το ντοματοπελτέ και τα σωτάρουμε ελάχιστα, ρίχνουμε τις λιωμένες ντομάτες, το πιπέρι, την πάπρικα, το κάρι, τη ρίγανη και το αλάτι, ανακατεύουμε και αφήνουμε να βράσουν σε μέτρια φωτιά γύρω στα 15 λεπτά. Στη συνέχεια χαμηλώνουμε τη φωτιά, προσθέτουμε τα μαγειρεμένα φασόλια και τα αφήνουμε να βράσουν με τη σάλτσα ντομάτας άλλα 10-15 λεπτά. Είμαστε συνέχεια πάνω από την κατσαρόλα γιατί τα φασόλια αρπάζουν εύκολα. Φροντίζουμε να μη στεγνώσουν εντελώς αλλά να μείνουν με μια πηχτή σαλτσούλα.

Συνοδεύουμε τα φασόλια με σκέτο ρύζι μπασμάτι.

Continue reading