Ψωμί χωρίς ζύμωμα!

Κι όμως, γίνεται, και το αποτέλεσμα είναι ένα ψωμάκι πεντανόστιμο, χωρίς τον κόπο του ζυμώματος.

Η mama κι εγώ έχουμε κάνει πολλές προσπάθειες στο παρελθόν να πετύχουμε ωραίο, σπιτικό ψωμί.

Τον Φλεβάρη που μας πέρασε ήμουν στη φάση που έκανα κάμποσες δοκιμές για να πετύχω το “άγριο προζύμι” και μια ικανοποιητική εκδοχή του άρτου ημών του επιούσιου. Κάποιες απ’ αυτές δούλεψαν, αλλά και πάλι δεν ήμουν απολύτως ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα.

Η mama όμως, ως αποφασιστικός χαρακτήρας που δεν το βάζει εύκολα κάτω, το πήγε ένα βήμα παραπέρα. Τελειοποίησε και δημοσίευσε μια συνταγή για σπιτικό, ζυμωτό ψωμί χωρίς ζύμωμα.

Αυτό το χωρίς ήταν που έκανε το κλικ, κι αποφάσισα να το δοκιμάσω χτες. Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό. Ένα εξαιρετικό, μοσχομυριστό, γευστικό ψωμάκι που πήρε τρεις ωρίτσες πάνω-κάτω να γίνει, δεν χρειάστηκε ζύμωμα, είχε ωραία κόρα και χορταστική, ελαστική ψίχα που σε τίποτα δε θυμίζει τους “αφρούς” που βρίσκεις στα φουρνάρικα και σε κάνουν ν’ αναρωτιέσαι αν τρως ψωμί ή σφουγγάρι.

Για να το κάνετε κι εσείς, ακολουθήστε τις κατατοπιστικότητες οδηγίες εδώ  στο μπλογκ της mama,οι οποίες συνοδεύονται με εξίσου βοηθητικές φωτογραφίες.

Κι όποιοι διαβάζοντας τη συνταγή νομίσουν ότι είναι μπελαλίδικη, ή όσοι την κάνουν αντικρούσουν ότι έχει κάμποσο ζύμωμα, ένα έχω να τους πω: δεν έχουν ζυμώσει ποτέ πραγματικά ψωμί αν αυτό τους φάνηκε ζύμωμα.

Ιδού και τα καρβελάκια μου λίγο πριν φουρνιστούν:

no_knead_bread_loafs

Και μόλις βγήκαν καμαρωτά-καμαρωτά απ’ το φούρνο:

no_knead_bread_fresh_from_the_oven

Μικρές δικές μου παραλλαγές και παρατηρήσεις:

Όπως αναφέρει κι η mama στο post της, μπορεί να χρειαστείτε περισσότερο νερό ή περισσότερο αλεύρι, αυτό θα το δείτε στην πορεία.

Στη δική μου περίπτωση χρειάστηκε να προσθέσω λίγο χλιαρό νερό στην αρχή, και μου τράβηξε λίγο ακόμη αλεύρι όσο το δίπλωνα. Δεν μέτρησα με ακρίβεια το πόσο, αλλά δεν έχει και σημασία. Οι ποσότητες θ’ αλλάξουν ανά περίσταση, ανάλογα τα αλεύρια, τις θερμοκρασίες κλπ.

Επίσης στο χλιαρό νερό της συνταγής πρόσθεσα και μια κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο.

Πριν το φουρνίσω κι αφού το είχα χαράξει, πασπάλισα τα καρβελάκια με παπαρουνόσπορο, βότανα Προβηγκίας και λίγο χοντρό αλάτι. Καθώς μου είχε περισσέψει λίγη ζύμη, έφτιαξα κι ένα μικρό ψωμάκι γεμιστό με λιαστή ντομάτα, ελιές και φέτα, και πρόσθεσα ως μυρωδικά ελάχιστη ρίγανη, και λίγο σκόρδο σε σκόνη. Το καταβροχθίσαμε ενώ ήταν ακόμη ζεστό! (φυσικά πήραν το κέρασμά τους επίσης ο Κανέλλος, ο Τσίκος και η Λούνα καθώς και ο Ρωμαίος που μας είχε κάνει την τιμή να έρθει για επίσκεψη).

Μου πήρε κοντά στα 50 λεπτά ψήσιμο, αλλά και σ’ αυτό παίζει ρόλο ο φούρνος σας. Οπωσδήποτε ελέγξτε το ψωμάκι σας αφού περάσει ένα μισάωρο, και όχι νωρίτερα.

Καλή επιτυχία!