Τα πώς και τα γιατί

Τη μαγειρική την αγαπώ.

Όπως γράφω και στη δεξιά στήλη, το μαγείρεμα δεν είναι (ή δε θα έπρεπε ποτέ να είναι) αγγαρεία.

Κλείνει μέσα του μυρωδιές, μνήμες, οικογενειακές ιστορίες, αγάπη, προσφορά, δημιουργία, τρέλα, έμπνευση. Μπορεί να γίνει η γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, να σκεπάσει ή ν’ αποκαλύψει μυστικά, να συνδεθεί με χαρές και λύπες, να παρηγορήσει, να απελευθερώσει, να αγκαλιάσει ή ν’ απομονώσει, μπορεί πολλά.

Για μένα το μαγείρεμα και το ίδιο το φαγητό συνδέεται με την έννοια του μοιράσματος. Ποτέ δε μου άρεσε να μαγειρεύω μονάχα για τον ευατό μου. Τα τελευταία χρόνια δε, όποτε τυχαίνει να είμαι μόνη στο σπίτι, τη βγάζω πάντα με σαλάτες και τοστ. Δε μου πάει να στήνω κατσαρόλα μόνο για μένα. Τη διαδικασία του μαγειρέματος και το φαγητό τα χαίρομαι περισσότερο όταν τα μοιράζομαι με ανθρώπους που αγαπώ.

Ισχύει επίσης ότι ως Τύπος Νυχτερινός, με την κουζίνα μου συναντιόμαστε κυρίως βραδυνές ώρες, και εξίσου συχνά μεταμεσονύκτιες. Τότε συνήθως έχω εμπνεύσεις κι αποφασίζω να ‘πειράξω’ γνωστές και δοκιμασμένες συνταγές, δημιουργώντας πολλές φορές κάτι εντελώς διαφορετικό.

Continue reading